Kiedy ja się z kimkolwiek biłem.... hmm...? Dawno! Konkretnie to nie pamiętam, teraz staram się takiego rozwiązania unikać, ale w podstawówce to bardzo często się z kimś lałem, czasem to była po prostu zabawa, czasem na poważnie. Jak teraz sobie to przypominam to była głupota. Zmądrzałem jakoś tak pod koniec podstawówki, na początku gimnazjum i dobrze że w końcu!

Teraz jak najczęściej takiego rozwiązania unikam i bójka to tylko w ostateczności, jeśli naprawdę nie ma innego rozwiązania, a jak już pisałem dawno się nie biłem, co za tym idzie często znajdowałem inne rozwiązanie przy "nie miłej atmosferze".

A bójka z silniejszym? Hmm... jeśli silniejszy to osoba, większa bardziej masywna i bardziej umięśniona to w sumie to większość osób takich była, bo jednak ja należę i zwykle należałem do osób niższych, drobniejszych i nie chodzących na siłownie ^^
Teraz jakbym nie miał wyjścia, ale tylko i wyłącznie wtedy, to bym "stanął do walki" nawet z tym silniejszym, gdy wygląda na to że mam "przesrane"

Zawsze unikam bójek. Staram się jakoś z delikwentem dogada i załagodzić sprawę, lecz jeśli się nie da... To co z tego że silniejszy? Każdego ruszy cios w splot słoneczny, doprawiony z kolana lub łokcia gdy się po nim złoży jak scyzoryk. Poza tym nie znam sytuacji w której nie można by zrobić kastetu z kluczy lub nie użyć stojących nieopodal krzeseł, sztachet, kamieni, rur... W ten sposób wygrałem prawie wszystkie walki.

Jako że jestem wątłej postury, przeciwnik zawsze jest ode mnie silniejszy A ze względu na mój wygląd, często byłem w "gorącej sytuacji" z jakimiś dresami. Ale, jak widać, wciąż żyję, czyli jakoś sobie radzę

Poza tym jestem pacyfistą i nigdy nikogo nie uderzyłem (tak "na serio", bo jakieś tam przepychanki dla żartów się zdarzały ).

w podstawówce miałem jeden incydent z rówieśnikiem. Pobiłem chłopaczka, bo irytował mnie swoim lasnowaniem się i miał coś do mnie, bo ciągle mnie przezywał. Więc dostał bęcki i się skończyła rozgryweczka.

Teraz aktualnie mi się zanosi na poważne bicie, ponieważ jeden z chłopaczków ode mnie z klasy ma coś do mojego związku z moim skarbem. Odbyłem z nim poważną rozmowę, ale wydaje mi się, że to będzie za mało.

Nigdy nie biłem się z silniejszym. Jeśli taka sytuacja miałaby miejsce, nie uciekłbym, tylko biłbym się do końca. W tej sytuacji jednak nie uważam tego za tchórzostwo (ucieczkę), tylko za zdrowy rozsądek

Bójki? Ech... Zawsze istnieje możliwość innego załatwienia delikwenta. Bardziej finezyjna. Jeśli ktoś ucieka się do siły, znaczy to, że nie ma za wiele pomysłów:)
No, czasem nie ma wyjścia -> np. banda dresów.
Nie jestem mały, nie jestem słaby, ale mówię- uderz, proszę bardzo. A mój adwokat wyceni każde uderzenie. Stać Cię, to bij, bronił się nie będę:)
Ot, chwila tryumfu dla samczego zwycięzcy = sprawa w sądzie = spore pieniądze od tegoż "zwycięzcy"

trochę dziwnie do tego podchodzisz.. zawsze możesz trafić na psychola, który będzie miał gdzieś czy ty go postraszysz sądem i więzieniem.. zaryzykował byś swoje zdrowie dla takiego tekstu ? a jak by cie połamał lub niechcący okaleczył.. to co opłacało by się ? niż się bronic ;p Trochę kasy i uraz z kalectwem do końca życia, ciekawa transakcja^_^ Zresztą to wszystko zależy na kogo trafisz.

Koksiarzy najlepiej lać po nerach albo ciągle uderzać w to samo miejsce, np. lowkick w prawe udo, powtorzony kilka(naście) razy przynosi zadowalające rezultaty. Pamiętajcie też, że szybkość i technika góruje nad siłą, także nawet jeśli ktoś jest 2 razy większy od nas można skutecznie unikać, szybko atakować w momencie gdy się odsłoni bądź zablokować atak i założyć jakąś dźwignię.
Należy też pamiętać, żeby nie dawać sobą pomiatać i pokazać kolesiowi, że mamy silniejsze ego. Nie trzeba od razu się rzucać, jeśli koleś krzywo się popatrzy, ale jeśli ktośkilka razy z rzędu agresywnie nas zaczepia trzeba umieć dobrze odpowiedzieć, i nie chodzi mi tu o to żeby mu nawrzucać, tylko zagrać większego zwyczajnie. Można przykładowo spokojnym tonem z uśmiechem na twarzy powiedzieć mu, że jeśli nie przestanie to go połamiecie, zgwałcicie jego a potem jego żonę, córkę i matkę czy cokolwiek. Trzeba tylko umieć wyczuć sytuację, musimy sprawiać wrażenie pewnych siebie,swoich umiejętności, opanowanych, silnych psychicznie. Wtedy damy potencjalnemu wrogowi do zrozumienia, że potrafimy przypier***** kiedy trzeba a naszą spokojną i pewną siebie postawą sprawimy, że będziemy wyglądać w jego oczach jakby to było dla nas niczym pstryknięcie palcem, codzienność.  Czasem trzeba porządnie nabluzgać i nastraszyć a czasem wystarczy ze spokojem odpowiedzieć "odejdź, bo krzywda Ci się stanie", trzeba umieć wyczuć człowieka i pokazać mu siebie od takiej strony, któej będzie się bał, co jest już zależne od przeciwnika. Często trafiali się ludzie, któym raz wystarczyło powiedzieć, żeby się uspokoili bo inaczej ich połamię , równie często tacy którzy niereagowali na werbalne ostrzeżenia i trzeba im było dać po mordzie zanim oni to zrobią. Niektózy się przestraszą jak zobaczą, że my się nei boimy a niektózy zaczną oddawać, dlatego nie ma złotej zasady na większych. Trzeba umieć ich zniszczyć psychicznie a jeśli to nie podziała to albo techniką i szybkością albo coóż..albo dostajemy po mordzie albo uciekamy. Dla niektórych liczy się honor i walczą nawet z większymi w obronie swojej reputacji, inni uważają to za głupotę i wycofują się, jeśli widzą, z góry że starcie będzie przegraną a jeszcze inni po prostu lubią sięnapierd**** .